Title:~...Kissing You...~
Author: nam-ji
Category: Romance+One Shot+Song fic
Pairing: yoonjae [IS REAL]
Rating: PG-13
Author notes:ฟิคหลงฤดู ได้ข่าวว่านี่หน้าร้อน แต่ในฟิคมันยังมีหิมะอยุ่ 555(หัวเราะเพื่อ-*-)อนึ่ง...เพลงๆนี้อิน้ำพยามยามแค้นความรู้ที่มีอยู่น้อยนิดแปลขึ้นมาเอง ถ้ามีตรงไหนผิดก็ขอโทษด้วยแล้วกันเน้อ
[SF] Kissing you….
장난스런 너의 키스에 기분이 좋아
(รู้สึกดีจังกับจูบที่ขี้เล่นของเธอ)
ว่าแต่......
นายจะรู้สึกเหมือนฉันมั้ยนะ....??
.
.…..
……
……..
..
.
“อะ.....อืม......อื้ม”เสียงครางเบาๆดังลอดออกมาจากริมฝีปากสีสวยของร่างบางนามว่าคิมแจจุง ใบหน้าหวานหลับตาพริ้มรับสัมผัสที่ร่างสูงตรงหน้ามอบให้อย่างไม่คิดจะขัดใจเลยซักนิด
ขัดไม่ได้เลย ไม่ว่าอะไรที่ยุนโฮต้องการ รวมถึงเรื่องนี้ด้วย เพราะยุนโฮเป็นคนรักของเขา และตัวเขาเองก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรด้วย ตรงกันข้าม กลับรู้สึกดีซะด้วยซ้ำ
“....อื้มมม”เสียงหวานติดจะดังและห้วนขึ้นเล็กน้อยบอกให้คนตรงหน้ารู้ว่าตัวเค้าเองจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว และก็ดูเหมือนจะได้ผล ร่างสูงยอมผละริมฝีปากออก แต่ก็แค่แป๊ปเดียวเท่านั้น แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ร่างบางได้สูดลมหายใจลึกๆเข้าเต็มปอด ปากหนานั้นก็ตามเข้ามาประกบใหม่อีกครั้งหนึ่ง แจจุงสะดุ้งเฮือก แต่ก็ยอมหลับตาลงให้ร่างสูงได้ตักตวงความหวานต่อไปเหมือนเช่นทุกๆครั้งที่ผ่านมา
ลิ้นร้อนตามเข้ามากระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็กๆของร่างบาง พัวพันกันซะจนไม่รู้ว่าลิ้นใครเป็นลิ้นใคร ใบหน้าแดงเรื่อตามอุณหภูมิของร่างกายที่พุ่งขึ้นสูงเรื่อยๆ ยิ่งเมื่อลิ้นของคนตรงหน้ายังคงวนเวียนอยู่ในปากของเขา แถมยังซอกซอนไปซะทุกส่วนจนรู้สึกเหมือนกับว่าไม่มีส่วนไหนในช่องปากของเขาที่ยังไม่โดนร่างสูงสัมผัส
ริมฝีปากของคนทั้งคู่ยอมผละออกห่างกันในที่สุด แต่ก็แค่ปากเท่านั้น เพราะยุนโฮที่ยังไม่ยอมเลิกราง่ายๆยังคงเกี่ยวกระหวัดพันลิ้นของร่างบางเอาไว้ แอบลอบยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางของคนตรงหน้า แต่ก็ดูเหมือนกับว่าตัวเค้าเองจะแกล้งตัวเองด้วยเมื่อในที่สุดแล้วตัวเค้าก็ทนไม่ไหว อดไม่ได้ที่จะสัมผัสริมฝีปากน่ารักๆของร่างบางตรงหน้าอีกรอบ ยุนโฮคว้าท้ายทอยของแจจุงเข้ามาใกล้เพื่อที่จะแนบจูบให้ลึกยิ่งกว่าเดิม จนน้ำสีใสค่อยๆไหลลงมาจรดมุมคางของร่างบางที่ตอนนี้รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เรี่ยวแรงที่มีถูกคนตรงหน้าดึงออกไปจนหมดสิ้น
“ยุน.....อื้ม.....ยุนโฮ....พอ.....อะ....พอก่อนนะ......”ใบหน้าที่แดงซ่านร้องขอ แต่ดูเหมือนว่าร่างสูงจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เพราะนอกจากจะไม่ยอมหยุดแล้วยังบดเบียดริมฝีปากนิ่มนั่นมากขึ้นกว่าเดิม มากซะจนร่างบางแทบจะหยุดหายใจให้ได้เสียตรงนั้น
“ยุนโฮ....ฉัน......อื้ม.....หายใจไม่......อืมมม.....ออก”เอ่ยขอร้องอีกครั้งยุนโฮยอมตามใจ ถอนปากออกมาโดยไม่ต้องให้ร่างบางร้องขออีกครั้ง ดวงตาคมมองใบหน้าของคนรัก ที่กำลังหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด ใบหน้าสวยหวานที่แดงระเรื่องกับปากอิ่มที่ตอนนี้มันทั้งเจ่อและแดงกว่าตอนแรกเป็นเท่าตัวจาการรุกรานของเขา
ยุนโฮดึงร่างบางมานั่งซ้อนบนตัก แล้วเอามือคล้องกับเอวบางไว้แน่น จมูกโด่งซุกกับกลุ่มผมสีทองสว่าง สูดกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางตรงหน้า
“เหนื่อยหรอ”ยุนโฮถามขึ้นพร้อมกับกอดเอวเล็กๆนั่นให้แน่นขึ้น
“แหงสิ........”ว่าด้วยเสียงเง้างอนเล็กน้อย แจจุงเอนหลังซบแผ่นอกของยุนโฮ ในเมื่อบอกให้ปล่อยก็คงจะไม่ยอม งั้นเค้าขอพิงหน่อยแล้วกัน.....
“งั้น...ชอบมั้ย”คำถามที่ไม่เจาะจงว่าสื่อถึงอะไร ถูกส่งออกมาทำเอาแจจุงอึ้งไปชั่ว ใบหน้าน่ารักก้มงุดลงกับแผ่นอกของตัวเองก่อนจะตอบออกมาเสียงอู้อี้ แต่ถึงมันจะอู้อี้ขนาดไหนร่างสูงก็ได้ยินมันชัดเจนอยู่ดี ก็นะ....ทั้งห้องก็มีอยู่สองคนนี่นา
“ไม่ชอบแล้วฉันจะยอมให้นายทำหรอ.......”
ยุนโฮยิ้มให้กับคำตอบของร่างบาง เขากระชับกอดให้แน่นมากขึ้น แน่นซะจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นอยู่ในอกข้างซ้ายของคนทั้งคู่
“แจจุง”เสียงของยุนโฮที่เรียกเขาทำให้แจจุงเงยหน้าขึ้นมามองอย่างสงสัย
“หืม..?”ขานรับเบาๆ และก่อนที่จะได้ถามอะไรต่อไปอีก ยุนโฮก็ก้มหน้าลงมา สัมผัสกับกลีบปากของเค้าเพียงแผ่วเบา แล้วผละออก
“ฉันรักนาย........”ถ้อยคำบอกรักที่ถูกส่งออกมาจากปากของร่างสูงเรียกรอยยิ้มจากปากสวยๆนั่นได้ไม่น้อย แจจุงไพล่มือไปคล้องคอของยุนโฮที่นั่งอยู่ข้างหลัง พร้อมกับกดท้ายทอยให้ร่างสูงโน้มตัวลงมารับจุมพิตแสนหวานที่ร่างบางสุดแสนเต็มใจจะมอบให้ สัมผัสแผ่วเบา แล้วผละออก ก่อนจะกระซิบถ้อยคำที่ทำให้ร่างสูงแย้มยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“ฉันก็รักนาย”
ที่ข้างนอกหน้าต่าง หิมะสีขาวกำลังร่วงโรยลงมา ชวนให้รู้สึกหนาวตามบรรยากาศสีทึมข้างนอก แต่ภายในห้องที่ทั้งสองคนนั่งอยู่กลับรู้สึกอุ่นเสียจนร้อน ร่างสองร่างส่งยิ้มให้กันก่อนจะประกบจูบกันอีกครั้ง และอีกครั้ง อ่อนหวานและเนิ่นนาน......จนเหมือนกับว่าความรู้สึกนี้ จะคงอยู่ตลอดไป...
รัก......
จะมีคำไหนวิเศษไปกว่าคำๆนี้อีกมั้ยนะ......?
장난스런 너의 키스에 기분이 좋아
귀엽게 새침한 표정 지어도
어느 샌가 나는 숙녀처럼 내 입술은
사근사근 그대 이름 부르죠
(รู้สึกดีจัง กับจูบที่ขี้เล่นของเธอ
กับการแสดงสีหน้าที่ไร้เดียงสานั่น
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเด็กสาวตัวเล็กๆขึ้นมา ริมฝีปากของฉัน...
เรียกชื่อของเธออย่างอ่อนหวาน)
“พวกพี่จะออกไปข้างนอกกันหรอฮะ”เสียงของน้องเล็กของวงดังขึ้นมาจากหลังโซฟาที่มีหัวกลมๆสามหัวนั่งพิงอยู่ เออน่ะ..นั่งหันหลังอยู่ยังรู้ จะเก่งไปไหนเนี่ย -*-
“อืม...จะออกไปซื้อของมาทำกับข้าวน่ะ พวกนายอยากได้อะไรมั้ยล่ะ”แจจุงตอบกลับไป
“ไม่อ่ะ...แต่ถ้าซื้อขนมเข้ามาหน่อยก็จะดี”ชางมินตอบ แต่ยังไม่ละสายตาออกจากจอโทรทัศน์
“ส่วนของฉันของบุหรี่กะ....โอ๊ย จุนซุ ตีทำไมอ่ะ เจ็บนะ”
“ใครใช้ให้นายสูบบุหรี่ ไหนนายบอกจะเลิกไง”จุนซูเหวใส่ด้วยน้ำเสียงที่ติดจะอารมเสียนิดๆ แถมยังมองหน้าด้วยสายตาดุจนยูชอนตัวลีบ เล็กลงไปในทันตา
“เอาน่า...จุนซู บุหรี่มันไม่ใช่จะเลิกกันง่ายๆซักหน่อยนี่นะ ตอนนี้ยูชอนก็พยายามอยู่นี่ ใช่มั้ย แล้วก็ สูบน้อยลงกว่าเมื่อก่อนด้วยนะ”ใช่ ลดลงมาจากวันละซองเป็นวันละครึ่งซองแทน - -*
จุนซูถอนหายใจหน่อยๆก่อนจะหันไปมองยูชอนที่พยักหน้าสนับสนุนคำพูดของแจจุงอย่าเอาเป็นเอาตาย เฮ้อ...ที่เค้าไม่อยากให้สูบนี่ก็เพราะว่าเป็นห่วงหรอกนะ...
“อืม..ว่าแต่ดูอะไรกันอยู่หรอ”ร่างบางเดินสาวเท้าจากหน้าประตูมาอยู่ในส่วนของห้องนั่งเล่นแทน เมื่อยุนโฮยังไม่ยอมออกมาซักที แล้วเค้าเองก็เริ่มรู้สึกปวดขาขึ้นมานิดๆแล้วด้วย
“อ๋อ...ดูMcoutdown อยู่ฮะ..นี่ๆ เขาจะประกาศที่1ของวันนี้แล้ว”ชางมินตอบพร้อมกับกวักมือเรียกร่างบางให้มานั่งดูด้วยกัน แจจุงจัดการนั่งลงกับพื้นว่างข้างๆโซฟาตัวใหญ่ ที่ใกล้กับประตูมากที่สุด
ข้างในจอทีวีปรากฏร่างของสามหนุ่มวงซุปเปอร์ จูเนียร์ ผู้ซึ่งทำหน้าที่เป็นพิธีกรประจำรายการ(เค้าจะออกกันเดินนี้ใช่มั้ย รึออกไปแล้วอ่ะ -*-)ชินดง อึนฮยอก และพี่ใหญ่ของวง อีทึก พร้อมกับเสียงกรี๊ดของแฟนๆที่ส่วนหนึ่งก็มาเชียร์ศิลปินคนโปรดของตน ส่วนหนึ่งก็มานั่งให้กำลังใจพิธีกรประจำรายการนั่นเอง
“วันนี้เรามีการเปลี่ยนแปลงของชาร์ตด้วยนะครับ เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ไม่น่าเชื่อเลย”อึนฮยอกว่าด้วยน้ำเสียงขบขัน ประหนึ่งว่าเรื่องที่เขาพูดอยู่นั้นเป็นเรื่องล้อเล่น
“จริงๆนะครับ ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพลงนี้จะสามารถขึ้นมาสู่อันดับ1ได้”ชินดงกล่าวเสริม แล้วก็หันหน้ามาหัวเราะใส่กันอีกรอบ สงสัย ศิลปินที่ได้ที่1วันนี้คงจะสนิทกับพวกเขาอยู่ไม่น้อย ไม่เช่นนั้นพิธีกรทั้งสามคงไม่กล้าทำกิริยาที่เหมือนจะดูถูกขนาดนี้
“ตอนนี้ทุกคนคงอยากรู้แล้วใช่มั้ยครับว่าเพลงอะไรเป็นที่1ของสัปดาห์นี้ งั้นเราไปดูกันเลยดีกว่าครับ”อีทึกตัดจบด้วยความสุภาพ ก่อนที่จอทีวีจะตัดไปที่จิงเกิ้ลของรายการ แล้วเพลงที่ได้ที่1ประจำสัปดาห์นี้ก็บรรเลงขึ้นพร้อมๆกับการปรากฎตัวของของสาวน้อย9คนด้วยสีหน้าสดใสและรอยยิ้มอ่อนหวาน ในมือถืออมยิ้มข้างหนึ่ง และจับไมค์อีกข้างหนึ่ง
“그대와 발을 맞추며 걷고, 너의 두 손을 잡고,
니 어깨에 기대어 말하고 싶어
"고마워 사랑해 행복만 줄게요" Kissing you oh my love
내일은 따스한 햇살 속에 너는 내 옆에 누워
사랑의 노랠 불러주며 웃어줘
달콤한 "사랑해" 기분 좋은 한마디…...”
(เดินไปพร้อมกับกับเธอ และจับมือเธอเอาไว้
และอยากจะบอกกับเธอว่า..
“ขอบคุณนะ ฉันรักเธอ และจะมอบให้แต่ความสุขเท่านั้น”แล้วก็จูบเธอ โอ้ที่รัก..
พรุ่งนี้เธอจะนอนอยู่ข้างๆฉันภายใต้แสงแดดอันอบอุ่น
เมื่อฉันร้องเพลงรัก เธอก็ยิ้มออกมา
หนึ่งคำที่ทำให้รู้สึกดี ฉันรักเธอ...)
“โห ไม่น่าเชื่อ”ยูชอนอุทานออกมา
“เออ......จริง ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าจะขึ้นมาถึงที่1ได้ เกิลกรุ๊ปกลุ่มแรกในช่วง5ปีที่ไม่โดนแอนตี้ของเอสเอ็ม”ชางมินพูดติดตลก ก็แหม ตั้งแต่พวกเขาเดบิวมา ยังไม่เคยเห็นศิลปินกลุ่มผู้หญิงวงไหนในค่ายของเขาไม่โดนแอนตี้แฟนซักวง (จริงๆมันก็มีอยู่วงเดียวอ่ะ - -* ปล่อยมาตั้งนานเพิ่งจะดัง....)(แกว่าใครยะ – เสียงสเตฟานี่+ดาน่าลอยมาแต่ไกล)(เด๋วโดนส้นตึกฟาดหน้า อยากลองดูมั้ย 10เซนเนี่ย – ซันเดย์)(ง่ะ นู๋ขอโทษ ล้อเล่นๆ - -*พี่สาวออกจะดัง เก่ง เริ่ด สวย เซ็กซี่ดีไปซะทุกอย่าง )(อย่าให้รู้นะ....- ลีน่า)(เหอะๆ -*-)
“ยัยเด็กบ้านนอกพวกนั้นทำสำเร็จแล้วสินะ อิยะฮะฮ่า”จุนซูปล่อยหัวเราะออกมา แล้วทั้ง4คนก็หันหลับไปจ้องหน้าจอต่อ
“แจจุง เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ”ยุนโฮเดินไปอยู่ประตูห้อง รอร่างบางที่ตอนแรกเขาคิดว่าจะยืนรอเขาอยู่ตรงนี้
“อะอืม – ไปแล้วนะ”แจจุงละความสนใจจากจอโทรทัศน์ ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปหายุนโฮ
......................
“ยุนโฮ ไม่เอารถไปหรอ”แจจุงถามขึ้นด้วยความสงสัย หลังจากที่เห็นยุนโฮเดินผ่านลานจอดรถของอาพาเมนท์ที่พวกเขาอาศัยอยู่อย่าไม่คิดจะหันไปแลมันเลยซักนิด
“ใช่ ทำไมล่ะ นายไม่อยากเดินไปกับฉันหรอ”
“มันไม่ใช่อย่างงั้น แบบว่า.....มันหนาวนะ”แจจุงบ่นเบาๆ พร้อมกับเป่าไอสีขาวออกมาจาก ย้ำให้คนตรงหน้ารู้ว่าตอนนี้เขาหนาวจริงๆนะ แหม ติดลบ5องศาเชียวนะตอนนี้ ยังคิดจะเดินไปอีก
“หนาวหรอ งั้น.....”ยุนโฮเดินถอยหลังลงมายืนขนาบตัวกับแจจุง แล้วยื่นมือมาจับมือของร่างบางไว้”อุ่นขึ้นหรือยัง”
“ก็...อืม”แจจุงตอบอ้อมแอ้มเพราะมัวแต่ก้มหน้างุด ซ่อนรอยยิ้มที่จะพยายามยังไงก็ไม่ที่ทางหลุดรอดสายตาของร่างสูงข้างตัวไปได้ ยุนโฮกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแป๊ปหนึ่งก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นอย่างเดิมแล้วกระชับมือร่างบางให้มากขึ้น
“แต่ดูเหมือนนายยังหนาวอยู่เลยนะ อืม..จะทำยังไงดีน้อ”แสร้งทำเสียงเหมือนกังวลใจซะมากมาย แจจุงได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมาเพื่อที่จะบอกว่าเขาไม่หนาวแล้ว และในขณะที่กำลังเงยหน้า หมีเจ้าเล่ห์ที่รอจังหวะนี้อยู่แล้วก็ส่งริมฝีปากเข้าไปสัมผัสกับอีกฝ่าย ไม่เนิ่นนาน...แต่ก็ทำให้อุณภูมิในร่างกายร้อนขึ้นได้อย่างไม่ยากเย็น...
“งั้นเราไปกันเถอะ”แล้วหมีตัวนั้นก็ลากคนสวยที่ดูเหมือนจะแข็งเป็นหินไปแล้วให้เดินตามไป
อ๋า..ยุนโฮอ่ะ. >///<
มีความสุขจังเลย...........
그대와 발을 맞추며 걷고, 너의 두 손을 잡고,
니 어깨에 기대어 말하고 싶어
"고마워 사랑해 행복만 줄게요" Kissing you oh my love
(เดินไปพร้อมกับกับเธอ และจับมือเธอเอาไว้
และอยากจะบอกกับเธอว่า..
“ขอบคุณนะ ฉันรักเธอ และจะมอบให้แต่ความสุขเท่านั้น”แล้วก็จูบเธอ โอ้ที่รัก..)
หิมะสีขาวร่วงโรยลงมาปกคลุมทุกสรรพสิ่งในพื้นที่ให้กลายเป็นสีขาว แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคให้กับคนสองคนที่เดินจูงมือกันเดินไปเรื่อยบนทางเท้า ร่างสูงที่ดูสง่าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นที่ดูเหมือนจะมีไว้ให้ร่างบางที่อยู่ข้างตัวเท่านั้น เสียงพูดคุย หยอกล้อ ดังไปทั่วบริเวณเรียกให้ผู้คนแถวนั้นหันมาให้ความสนใจกับสองร่างที่ดูยังไงก็เหมาะสมกัน
เหมาะสมกันเสียจนน่าอิจฉา...
“ยุนโฮ..”แจจุงพูดขึ้น ตอนนี้ทั้งสองคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ในสวนสาธารณะที่ไม่มีคนเลยแม้แต่คนเดียว แน่ล่ะ หิมะตกจะมีใครที่ไหนเขามานั่งเล่นกันเล่า
ยุนโฮหันหน้ามามองร่างบางข้างตัวเชิงถามว่ามีอะไรหรอ แจจุงลังเลอยู่แป็ปนึงก่อนที่จะตัดสินใจเอ่ยออกมา
“หลับตาสิ”
ยุนโฮยังคงไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมหลังตาลงง่ายๆตามคำสั่ง แจจุงสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเอื้อมหน้าเข้าไปใกล้ร่างสูงที่หลับตาพริ้มก่อนจะประกบปากลงไป เพียงชั่วครู่ แต่ก็สร้างรอยยิ้มจากคนตรงหน้าได้ ยุนโฮคว้าคนน่ารักที่วันนี้ทำตัวหน้ารักยิ่งกว่าวันไหนมากอดแน่นซะจนได้ยินเสียงหัวใจของร่างบางที่เต้นรัวซะยิ่งกว่าจังหวะกลองและถ้าสังเกตดูดีๆก็จะเห็นได้ว่าคนสวยของเราหน้าขึ้นสีแดงเรื่อด้วย....
눈을 감고 너의 입술에 키스를 하면
내 볼은 핑크빛 물이 들어도
내 마음은 이미 넘어가고 내 가슴엔
두근두근 심장소리 들리죠..
(ถ้าฉันจูบที่ริมฝีปากของเธอในตอนที่เธอหลับตา
แก้มของฉันคงจะเป็นสีชมพูขึ้นมา
หัวใจของฉันมันลอยไปไกลแล้ว ที่อกของฉัน..
เธอได้ยินเสียงหัวใจของฉันมั้ย)
“ฉันรักนายจังเลยแจจุง รักๆๆๆๆๆ รักมาก รักที่สุดในโลกเลย”ยุนโฮพูดพร้อมกับกดจูบลงบนแก้มนุ่ม หลายต่อหลายครั้งจนร่างบางต้องดันหน้าของคนเอาแต่ได้ออก ยุนโฮบุ้ยหน้าเหมือนคนโดนขัดใจแต่ก็ไม่วายถามคำถามที่อยากรู้ต่อ”แล้วนายอ่ะ รักฉันมั้ย”
“รักสิ”ตอบอ้อมแอ้มอย่างเช่นทุกๆครั้งที่ร่างสูงถามอะไรแบบนี้
“งั้น....มากมั้ย”ยังคงถามต่อ
“มากสิ”
“มากแค่ไหน....”
“ไม่รู้สิ.......”แจจุงตอบก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า”เท่าฟ้าล่ะมั้ง...ท้องฟ้านี่มันกว้างจังเนอะยุนโฮ เหมือนมันไม่มีที่สิ้นสุดเลย”พูดเสร็จก็หันมายิ้มน่ารักให้คนอีกคนที่กำลังนั่งย่อยประโยคของร่างบางตรงหน้า และเมื่อแปลเสร็จแล้วเรียบร้อย ก็จัดการรวบคนตรงหน้าเข้ามาจนแทบจะรวมร่างกันได้ ยุนโฮชอบทำแบบนี้ กอดเขาไว้แน่นๆ แล้วเขาก็ชอบที่จะอยู่ในอ้อมแขนของยุนโฮ เพราะว่ามัน..
อบอุ่น.......
“แจจุง อยู่กับฉันตลอดไป มีฉันแค่คนเดียว รักฉันแค่คนเดียว ตลอดไป ได้มั้ย”
“ได้สิ...ฉันสัญญาเลย”
“ฉันก็จะมีแค่นายคนเดียว รักนายแค่คนเดียว จะอยู่ข้างๆนายตลอดไป ฉันสัญญา....เชื่อที่ฉันพูดมั้ย แจจุง”
“เชื่อสิ”
ท่ามกลางหิมะสีขาวยังมีร่างสองร่างที่ไม่ยี่หระกับอุณภูมิที่ติดลบมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ตอนนี้น่ะ มันอุ่นซะยิ่งกว่าตอนไหนซะอีก ยามที่ทั้งสองคนมอบจุมพิตหวานให้กัน อบอุ่นไปถึงขั้วหัวใจเลยล่ะ.....
사랑해 사랑해 너만을 사랑해 하늘만큼
언제나 행복하게 환한 웃음 줄게
너만의 소중한 여자친굴 약속해
(ฉันรักเธอ รักแค่เธอ รักเธอเท่ากับท้องฟ้า
ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะมีแต่ความสุขและรอยยิ้ม
เธอจะสำคัญที่สุด ฉันสัญญา)
너는 내 옆에 있고, 나의 두 눈에 있고,
너의 품안엔 항상 내가 있을게
(เธอจะอยู่ตรงหน้าฉัน และกลายเป็นส่วนหนึ่งของฉัน
ฉันจะอยู่ในอ้อมแขนของเธอเสมอ)
//////// /////////////////////////////////////////
แสงแดดยามเช้าผ่านรอดช่องว่างของหน้าต่างเข้ามาส่งผลให้ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อนหลังจากผ่านค่ำคืนอันแสนหวานกับร่างสูงที่นอนอยู่ข้างกายลืมตาขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาค่อยๆยันตัวขึ้นจากเตียงทำให้ผ้าห่มผืนหนาที่คลุมตัวอยู่ร่วงลงไปอยู่ตรงเอว เผยแผ่นอกขาวเนียนที่มีร่องรอยสีกุหลาบประดับอยู่ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ค่อยสนใจนัก ตากลมโตเสไปมองคนที่สร้างรอยพวกนี้ขึ้นมา สภาพของยุนโฮที่นอนหลับอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวเรียกรอยยิ้มสวยๆให้เกิดขึ้นได้ไม่ยาก ภาพที่เขาไม่ค่อยได้เห็นมากเท่าไหร่นัก เพราะทุกครั้งยุนโฮจะตื่นขึ้นมาก่อนเขาเสมอ
แจจุงนั่งมองหน้าของคนรักพลางคิดไปเรื่อย ไม่นานนัก คนที่ถูกมองก็รู้สึกตัวขึ้นมา
“อืม....แจจุง ตื่นแล้วหรอ”เสียงเรียกงัวเงียจากปากของร่างสูงที่ถึงแม้ว่าจะตื่นแล้วก็ยังไม่ยอมลืมตาซักที แจจุงหัวเราะคิกคักก่อนจะตอบกลับไป
“อรุณสวัสดิยุนโฮ”
“อรุณสวัสดิ”ไม่พูดเปล่าแต่เอื้อมมือไปคล้องคอร่างบางให้ลงมานอนด้วยกันอีกครั้ง ริมฝีปากหนาตามเข้ามาประกบกลีบบางบางเหมือนๆทุกครั้งที่เขาชอบทำ จูบหวานดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ ในเมื่อคนสวยเองก็ไม่ได้ขัดขืนและเต็มใจยอมให้ยุนโฮตักตวงความหวานต่อไป
내일은 따스한 햇살 속에 너는 내 옆에 누워
사랑의 노랠 불러주며 웃어줘
달콤한 "사랑해" 기분 좋은 한마디…...”
(พรุ่งนี้เธอจะนอนอยู่ข้างๆฉันภายใต้แสงแดดอันอบอุ่น
เมื่อฉันร้องเพลงรัก เธอก็ยิ้มออกมา
หนึ่งคำที่ทำให้รู้สึกดี ฉันรักเธอ...)
“ฉันรักนาย.....”ยุนโฮพูดเบาๆหลังจากที่ถอนริมฝีปากออก ปล่อยให้ร่างบางได้สูดอากาศบ้าง ก่อนที่จะก้มลงไปกดจูบลงอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง......แนบแน่น เหมือนกับคำว่ารักที่เอ่ยออกมา เนิ่นนาน ให้คงอยู่ ตลอดไป.........
달콤한 "사랑해" 기분 좋은 "사랑해" 한마
(หนึ่งคำที่ทำให้รู้สึกดี แค่คำๆเดียว........).
“ฉันก็รักนาย....”
-Fin-
Author: nam-ji
Category: Romance+One Shot+Song fic
Pairing: yoonjae [IS REAL]
Rating: PG-13
Author notes:ฟิคหลงฤดู ได้ข่าวว่านี่หน้าร้อน แต่ในฟิคมันยังมีหิมะอยุ่ 555(หัวเราะเพื่อ-*-)อนึ่ง...เพลงๆนี้อิน้ำพยามยามแค้นความรู้ที่มีอยู่น้อยนิดแปลขึ้นมาเอง ถ้ามีตรงไหนผิดก็ขอโทษด้วยแล้วกันเน้อ
[SF] Kissing you….
장난스런 너의 키스에 기분이 좋아
(รู้สึกดีจังกับจูบที่ขี้เล่นของเธอ)
ว่าแต่......
นายจะรู้สึกเหมือนฉันมั้ยนะ....??
.
.…..
……
……..
..
.
“อะ.....อืม......อื้ม”เสียงครางเบาๆดังลอดออกมาจากริมฝีปากสีสวยของร่างบางนามว่าคิมแจจุง ใบหน้าหวานหลับตาพริ้มรับสัมผัสที่ร่างสูงตรงหน้ามอบให้อย่างไม่คิดจะขัดใจเลยซักนิด
ขัดไม่ได้เลย ไม่ว่าอะไรที่ยุนโฮต้องการ รวมถึงเรื่องนี้ด้วย เพราะยุนโฮเป็นคนรักของเขา และตัวเขาเองก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรด้วย ตรงกันข้าม กลับรู้สึกดีซะด้วยซ้ำ
“....อื้มมม”เสียงหวานติดจะดังและห้วนขึ้นเล็กน้อยบอกให้คนตรงหน้ารู้ว่าตัวเค้าเองจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว และก็ดูเหมือนจะได้ผล ร่างสูงยอมผละริมฝีปากออก แต่ก็แค่แป๊ปเดียวเท่านั้น แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ร่างบางได้สูดลมหายใจลึกๆเข้าเต็มปอด ปากหนานั้นก็ตามเข้ามาประกบใหม่อีกครั้งหนึ่ง แจจุงสะดุ้งเฮือก แต่ก็ยอมหลับตาลงให้ร่างสูงได้ตักตวงความหวานต่อไปเหมือนเช่นทุกๆครั้งที่ผ่านมา
ลิ้นร้อนตามเข้ามากระหวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็กๆของร่างบาง พัวพันกันซะจนไม่รู้ว่าลิ้นใครเป็นลิ้นใคร ใบหน้าแดงเรื่อตามอุณหภูมิของร่างกายที่พุ่งขึ้นสูงเรื่อยๆ ยิ่งเมื่อลิ้นของคนตรงหน้ายังคงวนเวียนอยู่ในปากของเขา แถมยังซอกซอนไปซะทุกส่วนจนรู้สึกเหมือนกับว่าไม่มีส่วนไหนในช่องปากของเขาที่ยังไม่โดนร่างสูงสัมผัส
ริมฝีปากของคนทั้งคู่ยอมผละออกห่างกันในที่สุด แต่ก็แค่ปากเท่านั้น เพราะยุนโฮที่ยังไม่ยอมเลิกราง่ายๆยังคงเกี่ยวกระหวัดพันลิ้นของร่างบางเอาไว้ แอบลอบยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางของคนตรงหน้า แต่ก็ดูเหมือนกับว่าตัวเค้าเองจะแกล้งตัวเองด้วยเมื่อในที่สุดแล้วตัวเค้าก็ทนไม่ไหว อดไม่ได้ที่จะสัมผัสริมฝีปากน่ารักๆของร่างบางตรงหน้าอีกรอบ ยุนโฮคว้าท้ายทอยของแจจุงเข้ามาใกล้เพื่อที่จะแนบจูบให้ลึกยิ่งกว่าเดิม จนน้ำสีใสค่อยๆไหลลงมาจรดมุมคางของร่างบางที่ตอนนี้รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เรี่ยวแรงที่มีถูกคนตรงหน้าดึงออกไปจนหมดสิ้น
“ยุน.....อื้ม.....ยุนโฮ....พอ.....อะ....พอก่อนนะ......”ใบหน้าที่แดงซ่านร้องขอ แต่ดูเหมือนว่าร่างสูงจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เพราะนอกจากจะไม่ยอมหยุดแล้วยังบดเบียดริมฝีปากนิ่มนั่นมากขึ้นกว่าเดิม มากซะจนร่างบางแทบจะหยุดหายใจให้ได้เสียตรงนั้น
“ยุนโฮ....ฉัน......อื้ม.....หายใจไม่......อืมมม.....ออก”เอ่ยขอร้องอีกครั้งยุนโฮยอมตามใจ ถอนปากออกมาโดยไม่ต้องให้ร่างบางร้องขออีกครั้ง ดวงตาคมมองใบหน้าของคนรัก ที่กำลังหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด ใบหน้าสวยหวานที่แดงระเรื่องกับปากอิ่มที่ตอนนี้มันทั้งเจ่อและแดงกว่าตอนแรกเป็นเท่าตัวจาการรุกรานของเขา
ยุนโฮดึงร่างบางมานั่งซ้อนบนตัก แล้วเอามือคล้องกับเอวบางไว้แน่น จมูกโด่งซุกกับกลุ่มผมสีทองสว่าง สูดกลิ่นหอมกรุ่นจากร่างบางตรงหน้า
“เหนื่อยหรอ”ยุนโฮถามขึ้นพร้อมกับกอดเอวเล็กๆนั่นให้แน่นขึ้น
“แหงสิ........”ว่าด้วยเสียงเง้างอนเล็กน้อย แจจุงเอนหลังซบแผ่นอกของยุนโฮ ในเมื่อบอกให้ปล่อยก็คงจะไม่ยอม งั้นเค้าขอพิงหน่อยแล้วกัน.....
“งั้น...ชอบมั้ย”คำถามที่ไม่เจาะจงว่าสื่อถึงอะไร ถูกส่งออกมาทำเอาแจจุงอึ้งไปชั่ว ใบหน้าน่ารักก้มงุดลงกับแผ่นอกของตัวเองก่อนจะตอบออกมาเสียงอู้อี้ แต่ถึงมันจะอู้อี้ขนาดไหนร่างสูงก็ได้ยินมันชัดเจนอยู่ดี ก็นะ....ทั้งห้องก็มีอยู่สองคนนี่นา
“ไม่ชอบแล้วฉันจะยอมให้นายทำหรอ.......”
ยุนโฮยิ้มให้กับคำตอบของร่างบาง เขากระชับกอดให้แน่นมากขึ้น แน่นซะจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นอยู่ในอกข้างซ้ายของคนทั้งคู่
“แจจุง”เสียงของยุนโฮที่เรียกเขาทำให้แจจุงเงยหน้าขึ้นมามองอย่างสงสัย
“หืม..?”ขานรับเบาๆ และก่อนที่จะได้ถามอะไรต่อไปอีก ยุนโฮก็ก้มหน้าลงมา สัมผัสกับกลีบปากของเค้าเพียงแผ่วเบา แล้วผละออก
“ฉันรักนาย........”ถ้อยคำบอกรักที่ถูกส่งออกมาจากปากของร่างสูงเรียกรอยยิ้มจากปากสวยๆนั่นได้ไม่น้อย แจจุงไพล่มือไปคล้องคอของยุนโฮที่นั่งอยู่ข้างหลัง พร้อมกับกดท้ายทอยให้ร่างสูงโน้มตัวลงมารับจุมพิตแสนหวานที่ร่างบางสุดแสนเต็มใจจะมอบให้ สัมผัสแผ่วเบา แล้วผละออก ก่อนจะกระซิบถ้อยคำที่ทำให้ร่างสูงแย้มยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“ฉันก็รักนาย”
ที่ข้างนอกหน้าต่าง หิมะสีขาวกำลังร่วงโรยลงมา ชวนให้รู้สึกหนาวตามบรรยากาศสีทึมข้างนอก แต่ภายในห้องที่ทั้งสองคนนั่งอยู่กลับรู้สึกอุ่นเสียจนร้อน ร่างสองร่างส่งยิ้มให้กันก่อนจะประกบจูบกันอีกครั้ง และอีกครั้ง อ่อนหวานและเนิ่นนาน......จนเหมือนกับว่าความรู้สึกนี้ จะคงอยู่ตลอดไป...
รัก......
จะมีคำไหนวิเศษไปกว่าคำๆนี้อีกมั้ยนะ......?
장난스런 너의 키스에 기분이 좋아
귀엽게 새침한 표정 지어도
어느 샌가 나는 숙녀처럼 내 입술은
사근사근 그대 이름 부르죠
(รู้สึกดีจัง กับจูบที่ขี้เล่นของเธอ
กับการแสดงสีหน้าที่ไร้เดียงสานั่น
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเด็กสาวตัวเล็กๆขึ้นมา ริมฝีปากของฉัน...
เรียกชื่อของเธออย่างอ่อนหวาน)
“พวกพี่จะออกไปข้างนอกกันหรอฮะ”เสียงของน้องเล็กของวงดังขึ้นมาจากหลังโซฟาที่มีหัวกลมๆสามหัวนั่งพิงอยู่ เออน่ะ..นั่งหันหลังอยู่ยังรู้ จะเก่งไปไหนเนี่ย -*-
“อืม...จะออกไปซื้อของมาทำกับข้าวน่ะ พวกนายอยากได้อะไรมั้ยล่ะ”แจจุงตอบกลับไป
“ไม่อ่ะ...แต่ถ้าซื้อขนมเข้ามาหน่อยก็จะดี”ชางมินตอบ แต่ยังไม่ละสายตาออกจากจอโทรทัศน์
“ส่วนของฉันของบุหรี่กะ....โอ๊ย จุนซุ ตีทำไมอ่ะ เจ็บนะ”
“ใครใช้ให้นายสูบบุหรี่ ไหนนายบอกจะเลิกไง”จุนซูเหวใส่ด้วยน้ำเสียงที่ติดจะอารมเสียนิดๆ แถมยังมองหน้าด้วยสายตาดุจนยูชอนตัวลีบ เล็กลงไปในทันตา
“เอาน่า...จุนซู บุหรี่มันไม่ใช่จะเลิกกันง่ายๆซักหน่อยนี่นะ ตอนนี้ยูชอนก็พยายามอยู่นี่ ใช่มั้ย แล้วก็ สูบน้อยลงกว่าเมื่อก่อนด้วยนะ”ใช่ ลดลงมาจากวันละซองเป็นวันละครึ่งซองแทน - -*
จุนซูถอนหายใจหน่อยๆก่อนจะหันไปมองยูชอนที่พยักหน้าสนับสนุนคำพูดของแจจุงอย่าเอาเป็นเอาตาย เฮ้อ...ที่เค้าไม่อยากให้สูบนี่ก็เพราะว่าเป็นห่วงหรอกนะ...
“อืม..ว่าแต่ดูอะไรกันอยู่หรอ”ร่างบางเดินสาวเท้าจากหน้าประตูมาอยู่ในส่วนของห้องนั่งเล่นแทน เมื่อยุนโฮยังไม่ยอมออกมาซักที แล้วเค้าเองก็เริ่มรู้สึกปวดขาขึ้นมานิดๆแล้วด้วย
“อ๋อ...ดูMcoutdown อยู่ฮะ..นี่ๆ เขาจะประกาศที่1ของวันนี้แล้ว”ชางมินตอบพร้อมกับกวักมือเรียกร่างบางให้มานั่งดูด้วยกัน แจจุงจัดการนั่งลงกับพื้นว่างข้างๆโซฟาตัวใหญ่ ที่ใกล้กับประตูมากที่สุด
ข้างในจอทีวีปรากฏร่างของสามหนุ่มวงซุปเปอร์ จูเนียร์ ผู้ซึ่งทำหน้าที่เป็นพิธีกรประจำรายการ(เค้าจะออกกันเดินนี้ใช่มั้ย รึออกไปแล้วอ่ะ -*-)ชินดง อึนฮยอก และพี่ใหญ่ของวง อีทึก พร้อมกับเสียงกรี๊ดของแฟนๆที่ส่วนหนึ่งก็มาเชียร์ศิลปินคนโปรดของตน ส่วนหนึ่งก็มานั่งให้กำลังใจพิธีกรประจำรายการนั่นเอง
“วันนี้เรามีการเปลี่ยนแปลงของชาร์ตด้วยนะครับ เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ไม่น่าเชื่อเลย”อึนฮยอกว่าด้วยน้ำเสียงขบขัน ประหนึ่งว่าเรื่องที่เขาพูดอยู่นั้นเป็นเรื่องล้อเล่น
“จริงๆนะครับ ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพลงนี้จะสามารถขึ้นมาสู่อันดับ1ได้”ชินดงกล่าวเสริม แล้วก็หันหน้ามาหัวเราะใส่กันอีกรอบ สงสัย ศิลปินที่ได้ที่1วันนี้คงจะสนิทกับพวกเขาอยู่ไม่น้อย ไม่เช่นนั้นพิธีกรทั้งสามคงไม่กล้าทำกิริยาที่เหมือนจะดูถูกขนาดนี้
“ตอนนี้ทุกคนคงอยากรู้แล้วใช่มั้ยครับว่าเพลงอะไรเป็นที่1ของสัปดาห์นี้ งั้นเราไปดูกันเลยดีกว่าครับ”อีทึกตัดจบด้วยความสุภาพ ก่อนที่จอทีวีจะตัดไปที่จิงเกิ้ลของรายการ แล้วเพลงที่ได้ที่1ประจำสัปดาห์นี้ก็บรรเลงขึ้นพร้อมๆกับการปรากฎตัวของของสาวน้อย9คนด้วยสีหน้าสดใสและรอยยิ้มอ่อนหวาน ในมือถืออมยิ้มข้างหนึ่ง และจับไมค์อีกข้างหนึ่ง
“그대와 발을 맞추며 걷고, 너의 두 손을 잡고,
니 어깨에 기대어 말하고 싶어
"고마워 사랑해 행복만 줄게요" Kissing you oh my love
내일은 따스한 햇살 속에 너는 내 옆에 누워
사랑의 노랠 불러주며 웃어줘
달콤한 "사랑해" 기분 좋은 한마디…...”
(เดินไปพร้อมกับกับเธอ และจับมือเธอเอาไว้
และอยากจะบอกกับเธอว่า..
“ขอบคุณนะ ฉันรักเธอ และจะมอบให้แต่ความสุขเท่านั้น”แล้วก็จูบเธอ โอ้ที่รัก..
พรุ่งนี้เธอจะนอนอยู่ข้างๆฉันภายใต้แสงแดดอันอบอุ่น
เมื่อฉันร้องเพลงรัก เธอก็ยิ้มออกมา
หนึ่งคำที่ทำให้รู้สึกดี ฉันรักเธอ...)
“โห ไม่น่าเชื่อ”ยูชอนอุทานออกมา
“เออ......จริง ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าจะขึ้นมาถึงที่1ได้ เกิลกรุ๊ปกลุ่มแรกในช่วง5ปีที่ไม่โดนแอนตี้ของเอสเอ็ม”ชางมินพูดติดตลก ก็แหม ตั้งแต่พวกเขาเดบิวมา ยังไม่เคยเห็นศิลปินกลุ่มผู้หญิงวงไหนในค่ายของเขาไม่โดนแอนตี้แฟนซักวง (จริงๆมันก็มีอยู่วงเดียวอ่ะ - -* ปล่อยมาตั้งนานเพิ่งจะดัง....)(แกว่าใครยะ – เสียงสเตฟานี่+ดาน่าลอยมาแต่ไกล)(เด๋วโดนส้นตึกฟาดหน้า อยากลองดูมั้ย 10เซนเนี่ย – ซันเดย์)(ง่ะ นู๋ขอโทษ ล้อเล่นๆ - -*พี่สาวออกจะดัง เก่ง เริ่ด สวย เซ็กซี่ดีไปซะทุกอย่าง )(อย่าให้รู้นะ....- ลีน่า)(เหอะๆ -*-)
“ยัยเด็กบ้านนอกพวกนั้นทำสำเร็จแล้วสินะ อิยะฮะฮ่า”จุนซูปล่อยหัวเราะออกมา แล้วทั้ง4คนก็หันหลับไปจ้องหน้าจอต่อ
“แจจุง เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ”ยุนโฮเดินไปอยู่ประตูห้อง รอร่างบางที่ตอนแรกเขาคิดว่าจะยืนรอเขาอยู่ตรงนี้
“อะอืม – ไปแล้วนะ”แจจุงละความสนใจจากจอโทรทัศน์ ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปหายุนโฮ
......................
“ยุนโฮ ไม่เอารถไปหรอ”แจจุงถามขึ้นด้วยความสงสัย หลังจากที่เห็นยุนโฮเดินผ่านลานจอดรถของอาพาเมนท์ที่พวกเขาอาศัยอยู่อย่าไม่คิดจะหันไปแลมันเลยซักนิด
“ใช่ ทำไมล่ะ นายไม่อยากเดินไปกับฉันหรอ”
“มันไม่ใช่อย่างงั้น แบบว่า.....มันหนาวนะ”แจจุงบ่นเบาๆ พร้อมกับเป่าไอสีขาวออกมาจาก ย้ำให้คนตรงหน้ารู้ว่าตอนนี้เขาหนาวจริงๆนะ แหม ติดลบ5องศาเชียวนะตอนนี้ ยังคิดจะเดินไปอีก
“หนาวหรอ งั้น.....”ยุนโฮเดินถอยหลังลงมายืนขนาบตัวกับแจจุง แล้วยื่นมือมาจับมือของร่างบางไว้”อุ่นขึ้นหรือยัง”
“ก็...อืม”แจจุงตอบอ้อมแอ้มเพราะมัวแต่ก้มหน้างุด ซ่อนรอยยิ้มที่จะพยายามยังไงก็ไม่ที่ทางหลุดรอดสายตาของร่างสูงข้างตัวไปได้ ยุนโฮกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแป๊ปหนึ่งก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นอย่างเดิมแล้วกระชับมือร่างบางให้มากขึ้น
“แต่ดูเหมือนนายยังหนาวอยู่เลยนะ อืม..จะทำยังไงดีน้อ”แสร้งทำเสียงเหมือนกังวลใจซะมากมาย แจจุงได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมาเพื่อที่จะบอกว่าเขาไม่หนาวแล้ว และในขณะที่กำลังเงยหน้า หมีเจ้าเล่ห์ที่รอจังหวะนี้อยู่แล้วก็ส่งริมฝีปากเข้าไปสัมผัสกับอีกฝ่าย ไม่เนิ่นนาน...แต่ก็ทำให้อุณภูมิในร่างกายร้อนขึ้นได้อย่างไม่ยากเย็น...
“งั้นเราไปกันเถอะ”แล้วหมีตัวนั้นก็ลากคนสวยที่ดูเหมือนจะแข็งเป็นหินไปแล้วให้เดินตามไป
อ๋า..ยุนโฮอ่ะ. >///<
มีความสุขจังเลย...........
그대와 발을 맞추며 걷고, 너의 두 손을 잡고,
니 어깨에 기대어 말하고 싶어
"고마워 사랑해 행복만 줄게요" Kissing you oh my love
(เดินไปพร้อมกับกับเธอ และจับมือเธอเอาไว้
และอยากจะบอกกับเธอว่า..
“ขอบคุณนะ ฉันรักเธอ และจะมอบให้แต่ความสุขเท่านั้น”แล้วก็จูบเธอ โอ้ที่รัก..)
หิมะสีขาวร่วงโรยลงมาปกคลุมทุกสรรพสิ่งในพื้นที่ให้กลายเป็นสีขาว แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคให้กับคนสองคนที่เดินจูงมือกันเดินไปเรื่อยบนทางเท้า ร่างสูงที่ดูสง่าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นที่ดูเหมือนจะมีไว้ให้ร่างบางที่อยู่ข้างตัวเท่านั้น เสียงพูดคุย หยอกล้อ ดังไปทั่วบริเวณเรียกให้ผู้คนแถวนั้นหันมาให้ความสนใจกับสองร่างที่ดูยังไงก็เหมาะสมกัน
เหมาะสมกันเสียจนน่าอิจฉา...
“ยุนโฮ..”แจจุงพูดขึ้น ตอนนี้ทั้งสองคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ในสวนสาธารณะที่ไม่มีคนเลยแม้แต่คนเดียว แน่ล่ะ หิมะตกจะมีใครที่ไหนเขามานั่งเล่นกันเล่า
ยุนโฮหันหน้ามามองร่างบางข้างตัวเชิงถามว่ามีอะไรหรอ แจจุงลังเลอยู่แป็ปนึงก่อนที่จะตัดสินใจเอ่ยออกมา
“หลับตาสิ”
ยุนโฮยังคงไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมหลังตาลงง่ายๆตามคำสั่ง แจจุงสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเอื้อมหน้าเข้าไปใกล้ร่างสูงที่หลับตาพริ้มก่อนจะประกบปากลงไป เพียงชั่วครู่ แต่ก็สร้างรอยยิ้มจากคนตรงหน้าได้ ยุนโฮคว้าคนน่ารักที่วันนี้ทำตัวหน้ารักยิ่งกว่าวันไหนมากอดแน่นซะจนได้ยินเสียงหัวใจของร่างบางที่เต้นรัวซะยิ่งกว่าจังหวะกลองและถ้าสังเกตดูดีๆก็จะเห็นได้ว่าคนสวยของเราหน้าขึ้นสีแดงเรื่อด้วย....
눈을 감고 너의 입술에 키스를 하면
내 볼은 핑크빛 물이 들어도
내 마음은 이미 넘어가고 내 가슴엔
두근두근 심장소리 들리죠..
(ถ้าฉันจูบที่ริมฝีปากของเธอในตอนที่เธอหลับตา
แก้มของฉันคงจะเป็นสีชมพูขึ้นมา
หัวใจของฉันมันลอยไปไกลแล้ว ที่อกของฉัน..
เธอได้ยินเสียงหัวใจของฉันมั้ย)
“ฉันรักนายจังเลยแจจุง รักๆๆๆๆๆ รักมาก รักที่สุดในโลกเลย”ยุนโฮพูดพร้อมกับกดจูบลงบนแก้มนุ่ม หลายต่อหลายครั้งจนร่างบางต้องดันหน้าของคนเอาแต่ได้ออก ยุนโฮบุ้ยหน้าเหมือนคนโดนขัดใจแต่ก็ไม่วายถามคำถามที่อยากรู้ต่อ”แล้วนายอ่ะ รักฉันมั้ย”
“รักสิ”ตอบอ้อมแอ้มอย่างเช่นทุกๆครั้งที่ร่างสูงถามอะไรแบบนี้
“งั้น....มากมั้ย”ยังคงถามต่อ
“มากสิ”
“มากแค่ไหน....”
“ไม่รู้สิ.......”แจจุงตอบก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า”เท่าฟ้าล่ะมั้ง...ท้องฟ้านี่มันกว้างจังเนอะยุนโฮ เหมือนมันไม่มีที่สิ้นสุดเลย”พูดเสร็จก็หันมายิ้มน่ารักให้คนอีกคนที่กำลังนั่งย่อยประโยคของร่างบางตรงหน้า และเมื่อแปลเสร็จแล้วเรียบร้อย ก็จัดการรวบคนตรงหน้าเข้ามาจนแทบจะรวมร่างกันได้ ยุนโฮชอบทำแบบนี้ กอดเขาไว้แน่นๆ แล้วเขาก็ชอบที่จะอยู่ในอ้อมแขนของยุนโฮ เพราะว่ามัน..
อบอุ่น.......
“แจจุง อยู่กับฉันตลอดไป มีฉันแค่คนเดียว รักฉันแค่คนเดียว ตลอดไป ได้มั้ย”
“ได้สิ...ฉันสัญญาเลย”
“ฉันก็จะมีแค่นายคนเดียว รักนายแค่คนเดียว จะอยู่ข้างๆนายตลอดไป ฉันสัญญา....เชื่อที่ฉันพูดมั้ย แจจุง”
“เชื่อสิ”
ท่ามกลางหิมะสีขาวยังมีร่างสองร่างที่ไม่ยี่หระกับอุณภูมิที่ติดลบมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ตอนนี้น่ะ มันอุ่นซะยิ่งกว่าตอนไหนซะอีก ยามที่ทั้งสองคนมอบจุมพิตหวานให้กัน อบอุ่นไปถึงขั้วหัวใจเลยล่ะ.....
사랑해 사랑해 너만을 사랑해 하늘만큼
언제나 행복하게 환한 웃음 줄게
너만의 소중한 여자친굴 약속해
(ฉันรักเธอ รักแค่เธอ รักเธอเท่ากับท้องฟ้า
ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะมีแต่ความสุขและรอยยิ้ม
เธอจะสำคัญที่สุด ฉันสัญญา)
너는 내 옆에 있고, 나의 두 눈에 있고,
너의 품안엔 항상 내가 있을게
(เธอจะอยู่ตรงหน้าฉัน และกลายเป็นส่วนหนึ่งของฉัน
ฉันจะอยู่ในอ้อมแขนของเธอเสมอ)
//////// /////////////////////////////////////////
แสงแดดยามเช้าผ่านรอดช่องว่างของหน้าต่างเข้ามาส่งผลให้ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อนหลังจากผ่านค่ำคืนอันแสนหวานกับร่างสูงที่นอนอยู่ข้างกายลืมตาขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาค่อยๆยันตัวขึ้นจากเตียงทำให้ผ้าห่มผืนหนาที่คลุมตัวอยู่ร่วงลงไปอยู่ตรงเอว เผยแผ่นอกขาวเนียนที่มีร่องรอยสีกุหลาบประดับอยู่ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ค่อยสนใจนัก ตากลมโตเสไปมองคนที่สร้างรอยพวกนี้ขึ้นมา สภาพของยุนโฮที่นอนหลับอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวเรียกรอยยิ้มสวยๆให้เกิดขึ้นได้ไม่ยาก ภาพที่เขาไม่ค่อยได้เห็นมากเท่าไหร่นัก เพราะทุกครั้งยุนโฮจะตื่นขึ้นมาก่อนเขาเสมอ
แจจุงนั่งมองหน้าของคนรักพลางคิดไปเรื่อย ไม่นานนัก คนที่ถูกมองก็รู้สึกตัวขึ้นมา
“อืม....แจจุง ตื่นแล้วหรอ”เสียงเรียกงัวเงียจากปากของร่างสูงที่ถึงแม้ว่าจะตื่นแล้วก็ยังไม่ยอมลืมตาซักที แจจุงหัวเราะคิกคักก่อนจะตอบกลับไป
“อรุณสวัสดิยุนโฮ”
“อรุณสวัสดิ”ไม่พูดเปล่าแต่เอื้อมมือไปคล้องคอร่างบางให้ลงมานอนด้วยกันอีกครั้ง ริมฝีปากหนาตามเข้ามาประกบกลีบบางบางเหมือนๆทุกครั้งที่เขาชอบทำ จูบหวานดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ ในเมื่อคนสวยเองก็ไม่ได้ขัดขืนและเต็มใจยอมให้ยุนโฮตักตวงความหวานต่อไป
내일은 따스한 햇살 속에 너는 내 옆에 누워
사랑의 노랠 불러주며 웃어줘
달콤한 "사랑해" 기분 좋은 한마디…...”
(พรุ่งนี้เธอจะนอนอยู่ข้างๆฉันภายใต้แสงแดดอันอบอุ่น
เมื่อฉันร้องเพลงรัก เธอก็ยิ้มออกมา
หนึ่งคำที่ทำให้รู้สึกดี ฉันรักเธอ...)
“ฉันรักนาย.....”ยุนโฮพูดเบาๆหลังจากที่ถอนริมฝีปากออก ปล่อยให้ร่างบางได้สูดอากาศบ้าง ก่อนที่จะก้มลงไปกดจูบลงอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง......แนบแน่น เหมือนกับคำว่ารักที่เอ่ยออกมา เนิ่นนาน ให้คงอยู่ ตลอดไป.........
달콤한 "사랑해" 기분 좋은 "사랑해" 한마
(หนึ่งคำที่ทำให้รู้สึกดี แค่คำๆเดียว........).
“ฉันก็รักนาย....”
-Fin-
